Διόδια στην "Εθνική Οδό" - Ενδιαφέρουσα πρωτοβουλιά ενημέρωσης

Ti μας έλεγε το παλικάρι... Ιστορικές ατάκες, χαχαχαχα

Θα μας κάνουν Αργεντινή?

Περίεργα πράγματα συμβαίνουν τελευταία... η "απαίτηση" που διοχετεύτηκε για την πώληση σε ιδιώτες εργοστασίων παραγωγής ενέργειας της Δ.Ε.Η. συνάδει με τις προβλέψεις των πιο ακραίων συνωμοσιολόγων...

παρόλο που γενικά δεν έχω σε καμία μα καμία εκτίμηση το Τ.Ε.Ε., την στελέχωσή του και την λειτουργία του αντιγράφω από το Δελτίο τύπο που εξέδωσε για το θέμα:

TEE

ΤΕΧΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΕΛΛΑΔΑΣ

4 Αυγούστου 2010

ΔΕΗ: Υπάρχουν κόκκινες γραμμές

Η αναφορά κατά την διάρκεια των τελευταίων ημερών σε απαίτηση ευρωπαίων αξιωματούχων για πώληση του 40% των λιγνιτικών και υδροηλεκτρικών μονάδων της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού συνιστά μια πολύ μεγάλη πρόκληση.

Εάν η απαίτηση αυτή αληθεύει, τότε επιβεβαιώνονται οι ανησυχίες εκείνων που θέλουν την τρόικα να εξυπηρετεί συμφέροντα μεγάλων ξένων ολιγοπωλιακών επιχειρήσεων, όχι μόνο στον τομέα της ενέργειας αλλά και σε άλλους τομείς κοινής ωφέλειας μείζονος σημασίας για την οικονομική, κοινωνική, ακόμα και εδαφική, συνοχή της χώρας, όπως το νερό, ο σιδηρόδρομος, τα ταχυδρομεία και οι τηλεπικοινωνίες.

Οι αναφορές του Μνημονίου για τα θέματα ενέργειας περιλαμβάνουν τρία θέματα:

• Την απελευθέρωση της χονδρικής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και τον εξορθολογισμό των τιμολογίων για τους καταναλωτές.
• Τον διαχωρισμό των δραστηριοτήτων ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου, (που στη χώρα μας είναι πραγματικότητα)
• Την ενίσχυση της ανεξαρτησίας και των αρμοδιοτήτων της ΡΑΕ.

Η πιο ακραία, ακόμα και η πλέον διαστρεβλωμένη ερμηνεία αυτών των αναφορών δεν μπορεί να οδηγήσει στην απαίτηση για πώληση λιγνιτικών και υδροηλεκτρικών μονάδων. Η λογική ότι η πρόταση αυτή διατυπώθηκε πέραν των απαιτήσεων του μνημονίου, γιατί έτσι διασφαλίζονται οι πιστωτές της χώρας, θα πρέπει ιδιαίτερα να προβληματίσει αυτούς που έναν όχι συνήθη, εξαιρετικά σημαντικό αλλά οπωσδήποτε νόμο τον έχουν αναγάγει σε υπέρ Συνταγματικό κείμενο. Με την ίδια αντίληψη, πάντως, θα έπρεπε να απαιτήσουν από τη γαλλική EDF να πωλήσει το 40% των πυρηνικών και υδροηλεκτρικών μονάδων της.

Εάν η απαίτηση δεν αληθεύει, θα πρέπει να διερευνηθούν ποια εγχώρια συμφέροντα, κρυβόμενα πίσω ή και πέραν από το μνημόνιο, υποκινούν την απαξίωση της ΔΕΗ. Η διασφάλιση της μακροχρόνιας ενεργειακής επάρκειας της χώρας, η έμπρακτη κατοχύρωση του δικαιώματος κάθε πολίτη στην ενέργεια και η προστασία του περιβάλλοντος απαιτούν την διατήρηση στο ακέραιο του παραγωγικού δυναμικού της ΔΕΗ αλλά και τον εκσυγχρονισμό της επιχείρησης με άξονα το Δημόσιο Συμφέρον και την αειφόρο ανάπτυξη.

Είναι αναγκαίο να υπάρξει απεγκλωβισμός των υφιστάμενων πολιτικών και ρυθμιστικών αρχών από την πάση θυσία ανάπτυξη του «ανταγωνισμού για τον ανταγωνισμό». Πραγματική «στρέβλωση» δεν αποτελεί το Δικαίωμα των πολιτών στο δημόσιο αγαθό Ενέργεια, αλλά η δήθεν «απελευθέρωση» της αγοράς που οδηγεί, όπως έχει αποδείξει η διεθνής εμπειρία αλλά και η ανάλυση των ελληνικών συνθηκών, στην επικράτηση ιδιωτικών ολιγοπωλίων, σε απολύσεις εργαζομένων, ανύπαρκτες επενδύσεις και υψηλή –στα όρια της κερδοσκοπίας - κερδοφορία. Ενδεικτικό των κινδύνων που εγκυμονούν για το κοινωνικό σύνολο οι υφιστάμενες πολιτικές είναι το γεγονός ότι, στο όνομα, δήθεν, της άρσης των «στρεβλώσεων» στην αγορά ενέργειας, προαναγγέλλονται σήμερα αυξήσεις στα οικιακά τιμολόγια μέχρι και 40%.

Υπενθυμίζεται ότι η χονδρική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας έχει «απελευθερωθεί» θεσμικά στη χώρα μας πριν από 11 χρόνια και είναι σε εξέλιξη η εφαρμογή της σχετικής Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2009/72, η οποία θέτει ως στόχο να αντιμετωπίσει τις στρεβλώσεις της αγοράς που υπάρχουν στις διάφορες χώρες.

Επίσης υπενθυμίζεται ότι από τότε έχουν παραχωρηθεί σε ιδιώτες Άδειες Παραγωγής για μεγάλους υδροηλεκτρικούς σταθμούς (π.χ. Αγ.Νικόλαος Αράχθου, Αυλάκι Αχελώου), που δεν κατασκευάστηκαν. Κανένας δε ιδιώτης δεν ζήτησε Άδεια Παραγωγής λιγνιτικού σταθμού. Προτιμήθηκαν οι μονάδες με φυσικό αέριο που έχουν πολύ φθηνότερο κόστος επένδυσης και πολύ μικρότερο χρόνο κατασκευής.

Στην ενέργεια το μεγάλο κόστος επένδυσης και λειτουργίας σχετίζεται με τις αρχικές υποδομές και το είδος του καυσίμου. Είναι φανερό ότι πρέπει να υπάρξουν κόκκινες γραμμές στην ενεργειακή πολιτική και στην παραχώρηση της δημόσιας περιουσίας. Οι επιστημονικοί φορείς που συσπειρώνονται γύρω από τα θέματα της ανάπτυξης θα τις υπερασπισθούν.

Συγκλονισμένος...

Έτυχε να βρεθώ για μια δουλειά στην Μοναστηρίου, στην περιοχή Δενδροποτάμου.
Ήμουν εκεί αρκετές ώρες.
Είδα ανθρώπους να τρεκλίζουν από την πρέζα, όχι έναν... αμέτρητους.
Ένας συνεργάτης που δουλεύει εκεί με βλέπει που κοιτούσα σαν χαζός
"ωραία περιοχή έχουμε ε?" μου λέει... "ακόμα είναι νωρίς, που να δείς το απόγευμα τί γίνεται..."

"Ρε γαμώτο, στα 500 μέτρα είναι η αστυνομική διεύθυνση, τι σκατά κάνουν?" του λέω.
"Τί να κάνουν και αυτοί..." μου λέει, παραιτημένος και συνειδητοποιημένος οτί έτσι είναι και έτσι θα είναι τα πράγματα.
Μπαινόβγαιναν σε ένα στενό κάθε 2λεπτο παρέες, ζευγάρια, ακόμα και μικρά παιδιά (στα 13-14 τους, υποθέτω)
Μέσα στο ζεστό ήλιο μου φαινόταν σαν ταινία.
Σε κάποια φάση ένας τύπος υποβασταζόμενος από άλλους 2 βγήκε από το στενό. Τον άφηναν, τρέκλιζε, τον ξανάπιαναν, στο τέλος το άφησαν όρθιο και αυτός σωριάστηκε στο πεζοδρόμιο.
Έκατσαν και τον κοιτούσαν για λίγη ώρα μέχρι να έρθει το λεωφορείο και έφυγαν.
Ο τύπος ήταν εκεί για κανένα 20λεπτο σαν νεκρός. Με επίασε ένα παράπονο, μια ανάγκη να πάω απέναντι να τον βοηθήσω, να καλέσω ασθενοφόρο, να κάνω ΚΑΤΙ!

Περνάει από μπροστά μου μια μηχανή της αστυνομίας διακόπτοντας την σκέψη μου. Σταματάει ο αστυνομικός και πιάνει κουβέντα με έναν τύπο. Στα 10 μέτρα το πρεζάκι... δεν γύρισε ούτε δευτερόλεπτο να τον δεί,

δεν έκανε τίποτα ούτε όταν ένα άλλο πρεζάκι έρχεται και αυτό τρεκλίζοντας και άρχισε να ψάχνει τον αναίσθητο μπας και του πάρει τίποτα από τις τσέπες... εντελώς σουρεαλιστική κατάσταση.

Ένας κόσμος εντελώς ξένος από εμάς τους "καθώσπρέπει", τους κλεισμένους στους όμορφους κόσμους μας, που βλέπουν την άλλη πλευρά της σκληρής πραγματικότητας μόνο μέσα από τις ταινίες...

Πόσο τυχερός ένιωσα και πόσο μαλάκας ταυτόχρονα. Μαλάκας γιατί μου πέρασε από το μυαλό η ιδέα, πώς εντάξει μωρέ, αναλώσιμοι είναι αυτοί, μένουν στο γκέτο τους, μακριά από εμάς, και άς είμαστε στα 10 μέτρα. Δεν μας ενοχλούν και πεθαίνουν μακριά μας, μόνοι τους... Προβληματικοί...

ΠΟΣΟ ΜΑΛΑΚΑΣ ΕΙΜΑΙ!

Μήπως ο φίλος μας ο Λευτέρης στα 16 του ήταν προβληματικός? Μια χαρά παλικάρι ήταν, μέλος της παρέας μας. Και στα 20 τον χάσαμε από πρέζα... Συγνώμη Λευτέρη, που σε ξέχασα, έστω και προς στιγμή...

Μετά από λίγο, ήρθε μια κοπέλα, στην αρχή μιλούσε στο κινητό δείχνοντας ελάχιστη προσοχή στον αναίσθητο, το έκλεινε, πλησίαζε λίγο πιο κοντά, ξαναχτυπούσε το κινητό έφευγε... Αρκετά νορμάλ κοπέλα, χωρίς το εκκεντρικό ή παντελώς ατημέλητο ντύσιμο των θαμώνων της περιοχής. Χωρίς να τρεκλίζει... μια κοπέλα που την βλέπεις και στον Λευκό Πύργο ή την Τσιμισκή. 15 λεπτά αργότερα σταματάει μπροστά στον αναίσθητο ένα αυτοκίνητο, βγαίνει ένας τύπος, και αυτός νορμάλ, ξεντύνει τον πεσμένο, τον βρέχει λίγο στο κεφάλι για να συνέλθει και τον βάζει στο πίσω κάθισμα, μπαίνει και η κοπελιά και φεύγουν οι 3 τους...

Όμορφα... ασθενοφόρο της ΜεταΕ.Σ.Υ. εποχής ένα πράμα...

Στο καπάκι βγαίνουν από το στενό τα πιτσιρίκια που μπήκαν προ ώρας... το ένα εντελώς κομμάτια

Περνάει το δρόμο σαν να μην περνούσε αυτοκίνητο, τρεκλιζοντας, και στο τσάκ δεν βρέθηκε κάτα από κανένα φορτηγό

Οι άλλοι 2 τον κοιτούσαν προσπαθώντας να φωνάξουν, αν και η προσπάθεια έμεινε στην μέση, πού να βγει η φωνή όταν είσαι "αλλού"...

Γυρνάει ο συνεργάτης που το έβλεπε και αυτός το περιστατικό "όλο τέτοια συμβαίνουν, θα τους πατήσει κανένας και θα τρέχει και από πάνω..."

Ένα άλλο ζευγάρι φτάνει εκεί κοντά, η κοπελιά στα χάλια της κάθεται στην μια πλευρά του δρόμου και ο φίλος της χάνεται μόνος μέσα στο στενό. Μετά από λίγο βγαίνει, την τραβάει να σηκωθεί και φεύγουν...

αμέτρητα σκηνικά, αμέτρητα...

Ένας άλλος κόσμος.....

Ξεφτίλα Αντώναρου

Αν η προηγούμενη ανάρτηση ευσταθεί, και δυστυχώς δεν έχω στοιχεία ή υπόνοιες για να πιστέψω το αντίθετο, αυτό μου έρχεται στο μυαλό...

Έτσι έχουν μάθει δυστυχώς... έτσι...

από υπουργοί = υπηρέτες κατά την κυριολεξία του όρου, έγιναν υπηρετούμενοι.

Από το "σεμνά και ταπεινά" έγιναν χειρότεροι από αυτό που κατήγγειλαν...

Αντωνάκη... αν είσαι καλύτερος από την σαπίλα γύρω σου και έχεις αγαθές προθέσεις, ΔΙΩΞΤΟΥΣ ΟΛΟΥΣ!

Κάνε αυτό που δεν έκανε ολοκληρωτικά ο Γιώργος.

Από την άλλη αν φύγουν αυτοί που πρέπει να φύγουν, πόσοι θα μείνουν???

Μάλλον για βουλή θα έχουμε μια τριμελή επιτροπή από 5-6 άτομα που έλεγε και ο Βαμβακούλας...

Ξεφτίλα Αντώναρου και βουλευτικής ασυλίας

H απόλυτη ξεφτίλα.... δεν χρειάζεται περαιτέρω σχολιασμός, ο καθένας μπορεί να εξάγει τα συμπεράσματά του.

Stress test: μια ευρωπαϊκή απάτη

Stress test: μια ευρωπαϊκή απάτη 26/07/2010
του Τάσου Τέλλογλου
Το stress test των τραπεζών δημιούργησε περισσότερα ερωτήματα απ' όσα έλυσε. Και για αυτό φταίει καταρχήν η Eυρωπαϊκή Ένωση που το σχεδίασε. Ίσως οι αναγνώστες να μην γνωρίζουν ότι η κάθε τράπεζα υλοποίησε μόνη της το τεστ. Υπήρξαν, όμως, ορισμένες παραδοχές στα σενάρια που αξίζει να τις μάθετε : Παραδοχή πρώτη: Όσα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου ήταν στα χαρτοφυλάκια των Τραπεζών και οι ίδιες οι Τράπεζες δήλωναν ότι θα κρατήσουν ως τη λήξη τους, υπολογίστηκαν στο 100% της αξίας τους .Το «κούρεμα» (αρκετών ομολόγων όχι μόνο των ελληνικών) γινόταν δεκτό σαν παραδοχή μόνο σε όσα χαρτιά δηλώνονταν ως υποκείμενα σε συναλλαγή. Το πρόβλημα όμως των ελληνικών τραπεζών είναι πως οι περισσότερες από αυτές έχουν αγοράσει μεγάλες ποσότητες ελληνικών ομολόγων. Στην εφαρμογή των σεναρίων δήλωσαν ότι θα τα κρατήσουν ως τη λήξη τους . Αν αξιολογούνταν διαφορετικά αυτά τα ομόλογα τότε καμία ελληνική τράπεζα δεν θα περνούσε την ακραία δοκιμασία. Παραδοχή δεύτερη: Οι Τράπεζες μπορούσαν να δηλώσουν ό,τι θέλουν για τα δάνεια μεγάλων πελατών που δεν εξυπηρετούνται επί μήνες. Ήταν σε θέση ακόμα να «βαφτίσουν» ένα ρουμάνικο δάνειο ελληνικό η να διαλέξουν από το τούρκικο χαρτοφυλάκιό τους που εξυπηρετείται με καλύτερους ρυθμούς δάνεια και να τα εντάξουν στο ελληνικό τους. Και κάποιες το έκαναν! Πολλοί -όχι χωρίς υστεροβουλία -καθώς «ζητιανεύουν» για ρευστό έγραψαν ότι οι Τράπεζες είναι υγιείς. Αλλά στα αποτελέσματα του τεστ διάβασα ότι οι Τράπεζες έχουν ένα "μαξιλάρι" 3.3 δισ ως προς τις τιμές αναφοράς των διεθνών ισχυόντων μέτρων την ώρα που το κράτος τους έχει δώσει σε ρευστό περίπου 5 δισ. (χωρίς τις εγγυήσεις ) και η ΕΚΤ εχει αγοράσει ομόλογα 40 δισ. Πολλές από τις επιθέσεις εναντίον των Τραπεζών, κυρίως εκείνη που γίνεται στο όνομα της χρηματοδότησης της "πραγματικής οικονομίας ", είναι υποκριτικές. Τα προηγούμενα χρόνια, αν έχουν κάποια ευθύνη οι Τράπεζες είναι ότι ενθάρρυναν χωρίς κανένα μέτρο την επέκταση αυτής της πραγματικής οικονομίας (πχ "χάρες" σε επιχειρήσεις ΜΜΕ, ομίλων και επιχειρήσεων Υγείας, επανεξαγορές ομίλων με ευνοϊκές ρυθμίσεις δανείων που είχαν δοθεί στους πωλητές που τώρα είχαν γίνει αγοραστές) . Η κατάσταση αυτή έπρεπε να σταματήσει.Το κράτος δεν έχει χρήματα να τη σταματήσει. Τουλάχιστον να μην την επιδεινώνει με την «εξάτμιση» όσων χρημάτων έχουν μείνει ακόμα στις Τράπεζες. Κάτι τέτοιο θα συνέβαινε αν η κυβέρνηση αποδεχόταν την πρόταση της διοίκησης της ΑΤΕ να καταβάλλει το Τ.Τ μέρος των κεφαλαίων της ΑΤΕ που έλειπαν για την προσέγγιση του ορίου 6% στο stress test (κάπου 250 εκ ευρώ). Τα χρήματα του ΤΤ δεν ανήκουν στο κράτος αλλά στους καταθέτες του όπως και τα χρήματα κάθε Τράπεζας. Εκτός και αν έχει αλλάξει αυτό, οπότε ας μας το πουν να πάρουμε τα μέτρα μας...